Tibet is een autonome regio van het zuidwesten van China, gelegen in Centraal-Azië, waarvan het kapitaal is Lhasa. Al het land van de grote hoogte (meer dan 4.500 m), omringd door bergkammen van grote hoogte op aarde. In het westerse concept "Tibet" kan verwijzen naar Tibetaanse Autonome Regio of TAR (een administratieve onderverdeling van de Republiek China), of historische Tibet is in de provincies Amdo, Kham en U-Tsang.

De bevolking is overwegend boeddhistisch, hoewel het percentage van de priesters is afgenomen sinds de invasie van China. De meerderheid taal is Tibetaans. In Tibet is de hoogste piek in de wereld, op de grens met Nepal, de Mount Everest.

Pre-boeddhistische TIBET

De aanwezigheid van archeologische resten in Tibet gaat terug tot 10.000 jaar voor Christus, waren zij nomadische volkeren van Centraal-Azië die naar de regio, maar niet voordat 2.300 jaar geleden begint te worden duidelijke aanwezigheid van de bewoners in het Land van Sneeuw.

Volgens de Tibetaanse mythologie, de eerste bewoners van Tibet waren een aap (emanatie van Avalokiteshvara) en een duivel (emanatie van Tara). Hun nakomelingen, half aap, half duivel, na talloze reïncarnaties namen hun huidige menselijke vorm. De beschermende goden werden onderwezen aan vuur, landbouw, kunst, geneeskunde, smeden en hoe om te regeren en te organiseren controle te houden.

De mythische koning Nyetri Tsenpo, die volgens de legende was de koning die naar Indiase Rupati vlucht Tibet na de nederlaag in de oorlog van Mahabharata, is de eerste persoon in de Tibetaanse geschiedenis. Er wordt gezegd dat rond het jaar 127 voor Christus begon de dynastie had 30 koningen, die regeerde tot de zevende eeuw. In deze periode werden ontwikkeld sjamanistische en animistische culten dat de Bon, de primitieve religie van Tibet, op basis van de onderlinge afhankelijkheid van de mens en de natuur gevormd. Deze dynastie militair is uit te breiden van de Yarlung vallei met uitzicht op het gehele Tibetaanse plateau.

BOEDDHISME

Het boeddhisme begon Tibet binnen te komen voor het eerst aan de S. II AD tijdens het bewind van koning Lha Thothori Nyatsen, maar het was pas in de zevende eeuw na Christus, met de aan de macht komen Koning Songtsen Gampo, dat het boeddhisme is deel van het land van de Sneeuw. Op dat moment was Tibet een koninkrijk uit te breiden, omdat dit huwelijk allianties werden gemaakt met de keizer van de Tang dynastie van China en de Nepalese koning Asuvarman. Zijn twee vrouwen, prinses Wen Kung Chu Tsjen en Prinses Tritsun waren boeddhisten, en zijn invloed bracht het Mahayana boeddhisme naar Tibet, het transformeren van de militaire en feodale koninkrijk in een rijk rustiger.

Songtsen Gampo (¿-650) stuurde de studenten naar India en boeddhistische geschriften naar Tibet, waar hij begon te vertalen naar het Tibetaans. Hij richtte een groot aantal tempels, waaronder de Jokhang en Ramoche, beide in Lhasa. Tijdens zijn bewind hij verenigde Tibet en breidde haar grenzen.

De keizer Trisong Detsen bleef de ontwikkeling van het boeddhisme in Tibet, Samye klooster opgericht met de hulp van Padma Sambhava (Guru Rinpoche) en Shantirakshita te ondersteunen, wat leidt tot een bloeiende, niet alleen van de boeddhistische studies, maar uit de kunsten en wetenschappen omwille van de komst van vooraanstaande deskundigen uit India en China. Gedurende deze tijd wanneer er sprake is van de Raad van Lhasa, als gevolg van de controverse die is gegenereerd tussen de Mahayana Boeddhisme van China en de Indiase boeddhistische Vajrayana praktijken, werd een raad waar hij uiteindelijk besloten dat de Tibetaanse boeddhistische het Indiase model te volgen. Om deze periode behoort de Nyingma traditie, de erfgenaam van de eerste aanbrenger van het boeddhisme in Tibet.

De opstanden van de adel, verbonden met de priesters van de Bon traditie, die bang waren voor het verlies van hun oude invloeden en privileges tegen de toenemende macht van de boeddhistische kloosters, dynastieke problemen uitgelokt en heeft geleid tot een versnippering van de natie en dat het boeddhisme werd vervolgd onder de bewind van koning Langdarma.

Atisha HERVORMING

Deze donkere periode eindigde in midden negende eeuw met de komst van Atisha Dipankara op uitnodiging van de koning Lha Lama Yeshe Wo, wordt de tweede overdracht van het boeddhisme, de Renaissance bracht een toename van de bouw van kloosters, en de conclusie van de vertalingen van alle Tibetaanse Boeddhistische canonieke teksten, verdeeld in twee groepen van teksten, de Kangyur (Boeddha's leer) en Tangyur (opmerkingen van andere leraren).

In de elfde eeuw komen nog twee andere scholen van het boeddhisme, de Sakya, gevormd door de families van schoolleiders in de regio Tsang, en de Kagyu, opgericht door de vertaler Marpa en zijn leerling Milarepa. Kagyu school is waar je begint de traditie van tulku of "emanatie lichamen".

Op 1 Düsum Khyenpa Karmapa (1110-1193), de belangrijkste leerling van Gampopa, werd erkend door zijn tijdgenoten door zijn geestelijke verworvenheden, als de manifestatie van Boeddha activiteit (Karmapa) voorspeld door Boeddha Sakyamuni in de Samadhirajasutra.

Voor zijn dood, Düsum Khyenpa voorspeld in een brief de details en de omstandigheden van zijn volgende incarnatie, waardoor het starten van de traditie van tulku's na de geboorte van Karma Pakshi, de 2e Karmapa.

Omdat de boeddhistische beleid van geweldloosheid en de toenemende macht van de kloosters werden de adellijke families het verlies van hun macht, verdwijnen de mogelijkheid van heropleving van nieuwe dynastieën.

In de vroege dertiende eeuw Genghis Khan veroverde China en Tibet. Onder het Mongoolse Rijk Tibet werd verdeeld in beheerst administratieve regio's, elk voor een adellijke familie en de monastieke hiërarchie. In 1247 Khublai Khan benoemd tot tijdelijk Viceroy belangrijke lama in Tibet. Dan is de stroom die door de handen van de Sakya school, de Kagyu, de dynastie en ten slotte Rinpung Tsangpa dynastie, die de macht verloor in 1642 ten gunste van de vijfde Dalai Lama.

In de late veertiende eeuw Tibet herwint zijn onafhankelijkheid onder de controle van de inheemse dynastieën. Gedurende deze tijd wanneer de Lama Je Tsong Khapa een geestelijke wedergeboorte gestart, het creëren van de Gelugpa school, het herstellen van de strikte monastieke discipline en de inleiding van de traditie van de grote gebed Festival of Monlan Chenmo werd jaarlijks herdacht in Tibet tot 1960.

Recente geschiedenis

In de vijftiende en zestiende eeuw bleef de invloed van de kloosters te groeien tegen de militaire als gevolg van de politiek van geweldloosheid.

Een discipel van Je Tsongkhapa, Gendun Drupa, begon te leiden van de nieuwe school op dat moment werden nieuwe leerstellingen, kloosters werden gebouwd, nieuwe teksten werden samengesteld. Na de dood van Gendun, werd een kind erkend als zijn reïncarnatie. Toen hij stierf wendde hij zich tot zijn reïncarnatie te vinden, werd het kind vernoemd Sonam Gyatso. In 1573 bezocht hij Mongolië en de Hoge keizer Khan kreeg de titel van Dalai (leraar zo groot als de oceaan). Sonam, zijnde de derde incarnatie van Gendun, werd bekend als de Derde Dalai Lama. Tibet kwam onder de bescherming van de Alta Khan en Geluk-pa geregeerd.

In de zeventiende eeuw, de vijfde Dalai Lama (Lobsang Gyatso de Grote) werd koning van Tibet en stichtte de Potala paleis, en Ganden. Volledig gedemilitariseerd het land en bracht aan de keizer van de Manchu, Shun Chih, dat de volledige onafhankelijkheid van Tibet te verzekeren. De vrede en demilitarisering van de Mongolen door de Tibetanen was een van de grootste transformaties in de geschiedenis.

De dertiende Dalai Lama Thubten Gyatso (1876-1933) gestart met de modernisering van Tibet, maar in het begin van de twintigste eeuw, de Britse kolonel Younghusband dwong de Tibetaanse regering om een ​​handelsakkoord met India die alleen ten goede Britse belangen te accepteren. Groot-Brittannië stuurde troepen naar Tibet onder het mom van een groeiende Russische invloed en de Dalai Lama vluchtte naar Mongolië tot 1911. In 1906 richtte hij een Anglo-Chinese bilaterale verdrag waarbij het Chinese Rijk erkenning van hun soevereiniteit in Tibet in ruil verworven voor het betalen van een grote som geld aan de Britse trokken hun troepen. Een jaar later, in 1907 Groot-Brittannië en Rusland een akkoord ondertekend over niet-inmenging in Tibetaanse zaken. De Chinese had geprobeerd om Tibet binnen te vallen, maar werden tegengehouden.

CHINA INVASION

De XIV Dalai Lama Tenzin Gyatso werd geboren in Amdo de buurt van China in 1935 en twee jaar later werd erkend als de reïncarnatie van de dertiende Dalai Lama van Tibet. Door de invasie van China, moest de kracht van zijn land gaan op 16 jaar, 17 november 1950. De Republiek China (VRC) kondigde aan dat hij vrij Tibet gaan van vreemde indringers en de Moeder Aarde reanexionarla een jaar eerder. Maar tegen die tijd waren er slechts zes buitenlanders in de Tibetaanse land. Mao Tse Tung stuurde 80.000 militairen en een programma opgesteld om de communicatie, ook gebouwd wegen en vliegvelden voor militaire doeleinden te verbeteren. De militaire aanwezigheid en bezetting werd steeds repressiever.

Op 10 maart 1959 kwam een ​​grote gewapende opstand, die werd gefinancierd door de CIA. De Tibetanen, uit angst dat er iets zou kunnen gebeuren aan Zijne Heiligheid de Dalai Lama, zat rond de Norbulingka, waar het was. De Dalai Lama werd uitgenodigd om een ​​Chinese theater, op voorwaarde dat zonder een escorte, de laatste tijd, alle Tibetaanse leiders zijn het niet was teruggekeerd. Dat was de populaire vraag naar de Dalai Lama naar links, op een avond vermomd als soldaat en vluchtte zonder bril in de menigte dat het paleis omsingeld en liepen door de Himalaya, samen met andere leiders naar India te bereiken. De Dalai Lama nog steeds de dag van vandaag leven in Dharamsala, India.